1985: Frankrijk: Obernai

Op 17 augustus reisde men in alle vroegte richting Obernai, gelegen in de prachtige wijnstreek, de Elzas in Frankrijk. Bij het schijnsel van de zaklantaarn werd het eerste kaartje al gelegd. Om 14.15 uur arriveerde men op de plaats van bestemming. Dit was een lyceum waar een groot internaat bij hoorde. En omdat de secretaris onderstreept in het reisprogramma had vermeld, dat we geen beddengoed mee hoeven te nemen, werd dit ook keurig opgevolgd door de leden.

De Achterhookse Folkloredansers werden ingedeeld in de slaapzalen van het internaat, acht of tien personen op een zaal, maar van schone lakens en slopen was geen sprake.  Er stonden alleen bedden met (soms vieze) kale matrassen en prikkelende, soms stinkende bruine paardendekens opgevouwen op ieder bed. Dan maar voor het slapen gaan de neus dicht en de blik op oneindig, er zat niets anders op. Allereerst werden de dansers samen met een fanfareorkest uit Bremen ontvangen op het gemeentehuis. Daar werd ook twee keer opgetreden, afgewisseld met muziek van de groep uit Bremen.

Wachten op een muurtje in Obernai, vlak voor het optreden.

Wachten op een muurtje in Obernai, vlak voor het optreden.

Obernai trekt ’s zomers zo’n tienduizend toeristen, dus aan publiek geen enkel gebrek.

Die avond werd er opgetreden op het zomerfeest aldaar. Helaas moest het dansfestijn vanwege de regen naar de schouwburg worden verplaatst. De 16 dansparen en 3 muzikanten kregen voor hun optreden een staande ovatie. Deze avond werd afgesloten met een bal tot in de kleine uurtjes en na afloop moest men nog een eind lopen over de stadswal naar het internaat toe.

Het Franse bier heeft net als het Nederlandse bier de eigenschap dat het snel erin, maar ook weer snel eruit loopt. In een ietwat jolige bui deden de heren, vanaf de stadsmuur, een wedstrijdje wie het verst kon……, waarbij de aanwezig dames moeite hadden om het droog te houden van het lachen. Maar goed ook dat er geen “gendarmerie” op de been was anders hadden ze vast een “”contravention” gekregen.

De volgende dag vond het festival buiten plaats, na allereerst in optocht naar het feestterrein te hebben  gelopen. Avonds kon het kistentuug weer de koffer in en werd er in vrijetijdskleding gefeest tot in de kleine uurtjes.

‘s Morgens wilde iedereen zich wel eerst lekker douchen na het slapen onder die paardendekens. Één van de dames kwam op zondagmorgen dusdanig ongelukkig ten val kwam, zodat ze in een Frans ziekenhuis röntgenfoto’s moest laten maken en met een zwaar gekneusde arm in de mitella rondliep.

Na een heel plezierig weekend reisden de folkloredansers voldaan en weer schoon terug naar Ruurlo.